تبلیغات
امـــیــــــد رهـــــــایـــــــی - دستور جلسات هفتگی( وادی دوم و تاثیر آن روی من)
                               به نام قدرت مطلق الله                                                                                                                                          
دستور جلسه این هفته  :  وادی دوم و تاثیر آن روی من


 

در کنگره آموختم که ناامیدی بزرگترین حربه شیطان است و هرچه از درون بیشتر حس پوچی و ناامیدی داشته باشم ابزار بهتری برای شکست خود به شیطان داده ام.

آموختم که انسانهای بزرگ امتحانهای سخت و بزرگ داده اند و از گذرگاههای سخت گذشته اند

وقتی از بیهودگی به انسانی ارزشمند تبدیل میشوم که کیفیت نگاهم تغییر کند و ...

دستور جلسه این هفته وادی دوم است من همسفر زمانیکه وارد کنگره شدم با کوله باری از مشکلات و با حس ناامیدی آمدم در حالی بودم که به خاطر ترکشهای اعتیاد و زندگی در ناآگاهی خود را در انتهای کوچه بن بستی میدیدم که راهی به عقب نداشتم و مدام با خود میگفتم چرا من ؟ خداوند چرا من را آفرید ؟ این همه انسانهای موفق چرا من نباید جزء آنها باشم ؟ و هزار چرای دیگر.... و در نهایت با این پاسخ که تقدیر و سرنوشت من این بوده و راهی جز تحمل ندارم خود را متقاعد میکردم ولی در ادامه چون حالم خوب نمیشد به پوچی میرسدم و از خداوند طلب مرگ میکردم .

ولی با ورود به کنگره آموختم که اگر تا به حال هرکاری انجام دادم نادرست بوده به دلیل این بوده که تفکری نداشتم و اگر تفکر درست و سالمی داشته باشم می توانم با نقشه ای حساب شده کاری کنم که از انجام آن رضایت داشته باشم .

بعد از آن وادی دوم به کمکم آمد : "باید دانست که هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی نهد ، هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم " به نظر می آید که هرکدام برای هدفی خلق شده ایم ! آموختم که ناامیدی بزرگترین حربه شیطان است و هرچه از درون بیشتر حس پوچی و ناامیدی داشته باشم ابزار بهتری برای شکست خود به شیطان داده ام ، چطور ممکن است خداوندی که همه هستی را حساب شده و دقیق خلق کرده طوری که حتی یک کرم خاکی وجودش برای هستی الزامی است من انسان که اشرف مخلوقات خوانده شده ام را بیهوده آفریده باشد .

در این وادی می آموزم که وجود من دلیلی دارد من بیهوده نیستم و اگر احساس بیهودگی و پوچی می کنم به خاطر این است که تحت تأثیر نیروهای منفی قرار گرفته ام آموختم هر جایگاهی که در آن قرار دارم عین عدالت الهی است و اگر جایگاه من ، جایگاه دلخواهم نیست خودم با اعمالی که در گذشته انجام داده ام آن را رقم زدم و فقط کافیست با تفکری درست و نقشه ای حساب شده از همین لحظه تلاشم را برای بهتر شدن و ایجاد تغییر در نگرش و زندگیم بکار بگیرم تا بتوانم به جایگاهی برسم که خواسته درونی و هدف نهایی خلقتم است ، چرا که وقتی از بیهودگی به انسانی ارزشمند تبدیل میشوم که کیفیت نگاهم تغییر کند .

باید تبدیل شوم به انسانی مفید که می تواند زندگی خود و اطرافیان را نجات دهد و آقای مهندس می فرمایند این تبدیل شدن بدون تغییر کردن صورت نمی گیرد ، برای تغییر کردن باید تلاش کنم ، تزکیه و پالایش داشته باشم و ایمان به قدرت مطلق ، چرا که نیروهای الهی یاریگر من در رسیدن به هدفی هستند که من با اختیارم انتخاب میکنم .

و در پایان آموختم که انسانهای بزرگ امتحانهای سخت و بزرگ داده اند و از گذرگاههای سخت گذشته اند و اینگونه است که دیگر بن بستی نمی بینم .

 پس باید بگردیم و ببینیم چه کاری برای انجام دادن داریم چه کاری که ارزش زیستن دارد و هدف خود را در راستای خدمت به بندگان انتخاب کنیم .

 




موضوعات مرتبط : دستور جلسات هفتگی،
برچسب ها : کنگره 60، ناامیدی، وادی دوم،


تاریخ : جمعه 1 آبان 1394 | 12:02 ب.ظ | نویسنده : مریم (استاد لژیون) | نظرات