تبلیغات
امـــیــــــد رهـــــــایـــــــی - دیدگاه (مطلب آموزنده)
گاهی وقتی.خوب فکر میکنم میبینم انسان بزرگترین اشتباهاتش معمولا از اونجایی که نشأت میگیره که بدون شناخت راه میفته و میخواد برسه به فلان مقصد...

درحالی که نه اون مقصد درست میشناسه و نه راه رو میدونه...

چه بسا وقتی به.مقصد برسه بفهمه که اصلا عمری دنبال چیز اشتباهی بوده و این مقصد، اون مقصدی نیست که میخواسته.

در مورد راه هم همین نکته صدق میکنه...

مثلا من بدون اینکه دنیا و اقتضائاتش رو بشناسم دنبال ثبات در زندگیم بودم.یعنی راههایی رو میرفتم که به یک سکون و ثبات که در قاموس توجیه مدار انسان ها بهش میگن آرامش، برسم اما حالا با شناخت بیشتر دنیا فهمیدم که اساسا محاله انسان در دنیا به این هدف برسه. یعنی دنیا خلقتش براساس تلاطم و تحوله. کل یوم هو فی شأن...

از طرفی این ثبات همون رکوده و این چیزی نیست که من میخوام...

راهش هم رسیدن به شغل ثابت و شرایط ثابت و تامین زندگی در حد خوب نیست...


موجیم و وصل ما از خود بریدن است

                                                 ساحل بهانه ایست رفتن رسیدن است...

.




موضوعات مرتبط : پیامهای آموزنده،
برچسب ها : کنگره 60، هدف، آرامش، پیام آموزنده،


تاریخ : یکشنبه 19 مهر 1394 | 09:34 ق.ظ | نویسنده : مریم (استاد لژیون) | نظرات